Hoe Donki onze limieten opzocht, de opnames

Posted on Posted in Pixel Blog

Mogelijk heb je de video al gezien die we voor Donki gemaakt hebben naar aanleiding van 1 april, maar moest je dit toch gemist hebben dan kan je het filmpje hier bekijken! Het idee voor deze video werd samen met enkele andere ideeën de eerste keer besproken tijdens een persoonlijk gesprek in februari. Een over-the-top video maken die inspiratie uit de Japanse reclamecultuur zou gaan lenen leek ons meteen enorm leuk om te doen. Dat bracht ons wel meteen bij een eerste drempel voor Pixel Tree.

Hardwarematig hadden we namelijk niet alles om deze opdracht uit te kunnen voeren. De meeste Japanse commercials zijn zo succesvol en funny om naar te kijken omdat er, eerder teveel dan te weinig, gebruik gemaakt wordt van green- en blue keys: doeken, met andere woorden, die in de montage van het filmpje zelf vervangen kunnen worden door andere visuals (inderdaad, zoals bij de weerman!). Aangezien we zelf nog geen keys hadden hebben we hierin geïnvesteerd, en bijgevolg ook in enkele uitstekende fill-lichten. Bij het gebruik van een key is het belangrijk om alles goed uit te lichten, zodat er zo weinig mogelijk verschil is in de helderheid van je key. Hoe beter je key uitgelicht is, hoe makkelijker het proces in post-productie zal zijn.

De kleur van de key is ergens afhankelijk van je eigen voorkeur, maar uit ervaring is gebleken dat groen en blauw de enige kleuren zijn die effectief goed resultaat geven. Deze kleuren komen namelijk niet voor in onze huidskleur, zijn al bij al nog vrij beperkt in hun reflecties, en kunnen dus ook niet verwarrend zijn voor de software achteraf. Door de tijdsdruk hebben wij gekozen voor een green key, wegens het moeilijker verkrijgen van een blue key. Dit was mijn 2de opdracht met een green key, maar iets in mij zegt dat een blue key mogelijk ook wel eens fijne resultaten zou kunnen opleveren. Toekomstmuziek.

De opnames zelf verliepen ook helemaal anders dan eerdere sets. In de plaats van een mooi kader te zoeken om te filmen moest je in dit project er eerst en vooral zeker van zijn dat wat je aan het filmen was niet teveel last had van de reflectie van het green screen zelf. Niet handig als je weet dat zo’n burrito standaard in aluminiumfolie wordt gewikkeld. Uitdagend, maar met de juiste mindset niet onmogelijk.

In een latere blog ga ik nog eens terugkomen op de uitdagingen die we in post-productie zijn tegengekomen! Dan bespreek ik zowel de verschillende video- en audiolagen, als de gebruikte effecten.